چرا خروج مخالفان سوری از حمص بسیار مهم است

[ad_1]

روز گذشته شهر حمص پس از حدود 5 سال به طور کامل از اشغال نیروهای مخالف سوری خارج شد؛ شهری که برای اولین بار در آن نیروهای موسوم به مخالفان به تقابل با بشار اسد و دولتش پرداختند.

به گزارش ایسنا، از همان روزهای آغازین جنگ و درگیری در سوریه چندین نقطه هم برای مخالفان و هم برای دولت این کشور بسیار حائز اهمیت بود. در میان چندین منطقه و شهر، حمص همواره اهمیتی اقتصادی، جغرافیایی و استراتژیک داشته که در مرکز یک منطقه حاصلخیز کشاورزی و در کنار رود “عاصی” شکل گرفته است و تنها راه طبیعی ارتباطی میان ساحل مدیترانه کشور سوریه و مرکز آن محسوب می‌شود.   

الکساندر گوریف، تحلیلگر روس مسائل بین‌المللی هم‌زمان با خروج آخرین گروه مخالفان روسی از شهر حمص به مقصد جرابلس  در گفت‌وگو با خبرگزاری اسپوتنیک، درباره اهمیت این استان می‌گوید: آخرین گروه از مخالفان سوری از منطقه الوعر حمص در حالی صورت گرفت که بسیاری از غیرنظامیان ترجیح دادند در شهر و خانه خود بمانند. پس از آنکه خنثی‌کنندگان مین و گروه‌های پاکسازی وارد این منطقه شوند تصمیم‌گیری خواهد شد که آیا نمایندگان رسانه‌ها می‌توانند در این منطقه که تازه‌ترین نقطه آزاد شده محسوب می‌شود، حضور یابند یا خیر.

مرحله یازده و نهایی خروج شبه‌نظامیان از حمص روز شنبه با خروج بیش از 2500 تن از این شهر شامل 700 شبه‌نظامی آغاز شد.

پیش از این در 13 مارس مقامات روسی و گروه‌های شبه‌نظامی با میانجی‌گری روسیه در حمص به توافقی دست یافتند که به موجب آن شبه‌نظامیان و خانواده‌هایشان توانستند طی مراحلی ضمن تضمین امنیتشان از این شهر خارج شوند.

گوریف در ادامه اظهاراتش درباره اهمیت این منظقه در سوریه به ویژه در دوران جنگ بیان می‌کند: حمص مرکز دوفاکتوی گروه‌های افراطی بود. در سال 2011 این شهر به اولین شهری تبدیل شد که در آن گروه‌های موسوم به مخالفان به تقابل با اسد و دولتش پرداختند.

این مدیر مرکز موسسه برنامه‌ریزی استراتژیک خاطرنشان می‌کند که این گروه‌های افراطی اکنون تمرکز نیروهای خود را به ادلب به عنوان هدف بعدی خود معطوف خواهند کرد.

وی هم‌چنین در گفت‌وگو با شبکه خبری راشاتودی ضمن اشاره به تداوم درگیری‌ها در سوریه می‌گوید: آزادی حمص معنی بسیار مهم سیاسی دارد. جنگ در سوریه سراسر خاورمیانه از عراق و ایران و افغانستان تا پاکستان و ترکیه را درگیر خود کرده است. با وجود اینکه شاید در برخی از این کشورها اقدامات مستقیم نظامی وجود نداشته باشد اما آن‌ها به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در جنگ سوریه درگیر شده‌اند.

اکنون دیدگاه مشترک بسیاری از تحلیلگران در کنار گوریف این است که مهم‌ترین وظیفه نیروهای دولتی، آزاد کردن تمامی کشور و بازپس‌گیری یک به یک شهرهای آن است چرا که هنوز مناطق گسترده‌ای وجود دارند که کنترل آن‌ها را مخالفان در دست دارند.

یکی از مهم‌ترین مناطقی که ارتش سوریه هم‌چنان در آزادسازی آن ناکام بوده و اکنون با توافق ماه گذشته سوریه، روسیه و ایران به منطقه “کاهش تنش” تبدیل شده است در فاصله اندکی در شمال منطقه آزاد شده الوعر قرار دارد و با توجه به ممنوعیت پرواز بر فراز منطقه کاهش تنش، آزادسازی این منطقه گسترده که از شمال به حماء می‌رسد، تقریبا غیرممکن به نظر می رسد.

این توافق همچنین مساله تعلیق درگیری‌ها میان نیروهای دولتی سوریه و گروه‌های مسلح مخالف در داخل این مناطق و ایجاد شرایط برای دسترسی کمک‌های انسانی، کمک‌های پزشکی و بازگشت غیرنظامیان آواره به خانه‌هایشان و بازسازی زیرساخت‌های آسیب دیده را مدنظر قرار داده است.  گسترده‌ترین منطقه کاهش تنش شامل استان ادلب و مناطق مجاور در استان‌های حما، حلب و لاذقیه می‌شود. سه منطقه دیگر نیز در استان حمص، منطقه غوطه شرقی در شرق شهر دمشق و همچنین منطقه‌ای واقع در مرز اردن در جنوب سوریه است.

این منطقه که در شمال حمص و جنوب حماء قرار دارد از آن جهت بسیارحائز اهمیت است که تقریبا مهم‌ترین شاه‌راه‌های استان حمص از آن عبور می‌کنند و تنها را دسترسی نیروهای ارتش سوریه به شمال سوریه و حلب نیز از کنار آن عبور می‌کند. با توجه به این مساله که این منطقه هم‌چنان در اختیار مخالفان قرار دارد تامین امنیت راه شمال نیروهای دولتی بسیار دشوار است و هزینه‌های بسیاری را به نیروهای دولتی سوریه تحمیل می‌کند. 

خروج مخالفان سوری از حمص

انتهای پیام    

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *